Odkryto najstarszy pałac w Dolinie Oaxaca w Meksyku

 

Grupa archeologów z Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej odkopała kompleks pałacowy w Dolinie Oaxaca w meksykańskim El Palenque. W pracy naukowej opublikowanej w Proceedings of the National Academy of Sciences badacze: Elsa Redmond i Charles Spencer opisują szczegółowo swoje znalezisko.  

Dolina Oaxaca słynie ze śladów starożytnych cywilizacji od dekad. Mimo że zespół badawczy pracuje w El Palenque od 1993 roku, to chyba nie spodziewano się, że na miejscu może znajdować się kompletnie nieznany jak do tej pory zespół zabudowań. Odkryty pałac datowany jest na 2 100 – 2 300 lat, a więc jeszcze przed okresem, gdy dominację w Mezoameryce zdobyli Aztekowie.

Według oficjalnej wiedzy naukowej cywilizacje w Dolinie Oaxaca należą do najstarszych        w tym rejonie Ziemi, co potwierdzają badania Redmond i Spencer. Pałac, o którym informują Amerykanie znajdował się w dobrym stanie i pokrywał ok. 3 000 metrów kwadratowych (dokładnie 2 790 m2) i wyposażony był nie tylko w kwatery mieszkalne króla  i jego rodziny, ale również w pomieszczenia „biurowe”, klatkę schodową , pokój obiadowy, a także miejsce, gdzie odbywały się rytuały religijne.

Naukowcy zaraportowali, że techniki konstrukcyjne wykorzystywane przez budowniczych sugerują, że budownictwo zostało wynalezione znacznie wcześniej, niż się to się przypuszcza. Podkreślono też, że wysiłek przy wznoszeniu budowli wymagał bardzo dużej organizacji społecznej. Znaczne rozmiary projektu budowlanego wskazują, że władca musiał mieć do dyspozycji poważną siłę roboczą w postaci robotników, którzy pracowali na placu budowy (no chyba, że znano technologie, o których nic nie wiemy 🙂 ).

Redmond i Spencer stwierdzili, że pałac należy do najwcześniejszych form zabudowań pałacowych w dolinie. Naukowcy zauważają również, że w niektórych częściach pałacu widoczne są detale, takie jak cysterna do zbierania wody deszczowej w kwaterach mieszkalnych i drenaż wydrążony w kamieniu w celu uzyskania świeżej wody i usuwania odpadów.

Jestem pewien, że na naukowców oczekuje jeszcze mnóstwo nieodkrytych struktur, które po pierwsze świadczą o bardzo wyrafinowanych metodach konstrukcyjnych naszych przodków, a po drugie przesuwają tzw. rozwój cywilizacyjny na Ziemi w odległą przeszłość. Datowanie opisywanego kompleksu jest oczywiście teoretyczne i nie oznacza, że nie mógł on powstać wcześniej. Według pism starożytnych, zaawansowane kultury istniały już setki tysięcy lat temu. Pojęcie „nagła cywilizacja” nie do końca oddaje cały sens pojawienia się poważnych ośrodków cywilizacyjnych w starożytności, ponieważ według naukowców rozwinięta technologia i wiedza wśród ludów z okresu historycznego została zaczerpnięta od ich prehistorycznych przodków. Pytanie, jakie się nasuwa brzmi „skąd np. przodkowie Egipcjan potrafili rzeczy, o których nawet nie śni się ludziom XXI wieku”? 

Źródła:

Elsa M. Redmond et al. Ancient palace complex (300–100 BC) discovered in the Valley of Oaxaca, Mexico, Proceedings of the National Academy of Sciences (2017). DOI: 10.1073/pnas.1701336114

Opublikowano Inne miejsca świata | Dodaj komentarz

Strażnicy Ziemi

Opublikowano Inne miejsca świata | Dodaj komentarz

Żywność transgeniczna

 

Artykuł dr. hab. Katarzyny Lisowskiej:

http://gmo.net.pl/co-to-jest-gmo-i-dlaczego-nie-chcemy-upraw-gmo-w-polsce/

Opublikowano Inne | Dodaj komentarz

Nieznane sanktuarium Templariuszy

 

Tajemnicze sanktuarium usytuowane w mrocznych podziemiach, w których odprawiane są czarno magiczne rytuały ku czci Szatana. Brzmi dosyć zatrważająco, ale nie jest to wstęp do żadnego horroru. To rzeczywistość rodem z Anglii, a mówiąc dokładniej z miasteczka Shropshire.

Ostatnie fascynujące odkrycie stanowi nieznane dotąd sanktuarium znajdujące się około jednego metra pod poziomem ziemi. Miejsce wykonane ludzką ręką liczy 700 lat i należało niegdyś do legendarnych Templariuszy. Podobno członkowie Zakonu stworzyli podziemny system tuneli  w celu uniknięcia prześladowań za odprawianie rytuałów.

Templariusze byli jednym z najbardziej znanych zakonów rycerskich średniowieczu. Źródłem ich sławy nie były tylko waleczność na polu bitwy, ale także bogactwa, jakie zostały zgromadzone przez nich w okresie wypraw krzyżowych. Zakon Templariuszy  założono około 1118-1119 roku w Jerozolimie przez francuskiego rycerza Hugh des Payens. Często postrzegane jako „tajne stowarzyszenie” Templariusze zostali powiązani z posiadaniem i ukrywaniem wielu tajemnic, skarbów i ważnych zabytków religijnych utraconych w ciągu wieków, takich jak Święty Graal, Arka Przymierza, a także Całun Turyński.

                                                                                      wejście do sanktuarium

Według legendy właśnie to Templariusze założyli Caynton Caves, czyli podzimne, sztucznie stworzone komory. Wejście do sanktuarium jest niepozorne, ale kiedy już dostaniemy się do środka naszym oczom ukażą się sieci chodników i łuków wykutych w piaskowcu. Niektóre z części jaskini są tak ciasne, że aby przedostać się dalej trzeba czołgać się na rękach lub klęcząc ( być może był to element odprawianych rytuałów satanistycznych) .

 

Ściany komór ozdabiają sigilie i bardziej współczesne graffiti. Wiele podań wskazuje na to, że właśnie w tych podziemiach odprawiano czarną magię. Z Caynton Caves korzystali prawdopodobnie również Druidzi.

Aż strach pomyśleć, co mogło się tam dziać, gdy obiekt był wykorzystywany regularnie.

Opublikowano Inne miejsca świata | Dodaj komentarz

Nowa Zelandia

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

Co by było gdyby przybyli…

Obrazek | Opublikowano by | Dodaj komentarz

Alternatywny Festiwal 2016

Mój wykład na Alternatywnym Festiwalu w Krakowie w 2016 roku

Opublikowano Audycje | Dodaj komentarz

Zapomniane cywilizacje Azji Środkowej

scenery-xinjiang-bezeklikthousandbuddhacaves-s01

Największe i najstarsze znane cywilizacje starożytne sytuowane są na Bliskim Wschodzie, Ameryce Południowej, Afryce Północnej i Europie. Gdybyśmy powiedzieli szanowanemu profesorowi archeologii lub historii starożytnej, że zaawansowane cywilizacje istniały na terenie Azji Centralnej i Wschodniej, to zapewne wyśmiałby nas bez chwili zastanowienia. Tymczasem sprawa rysuje się znacznie ciekawiej i bardziej tajemniczo niż można się spodziewać.

Temat cywilizacji azjatyckich interesował mnie od dłuższego czasu. Pamiętam jak kilka lat temu przeczytałem w jednej z książek Jerzego Łataka dotyczącej „readingów” amerykańskiego wizjonera E. Cayce’a na temat piramid zasypanych piaskami pustyni Gobi. Następnie wpadła mi w ręce publikacja Alec’a Maclellan’a „Zaginiony świat Agharti”, którą oceniam jednak dosyć słabo. Tytuł zapowiada się na pierwszy rzut oka świetnie, ale w miarę czytania dzieła pozostaje coraz większy niedosyt i rozczarowanie. Autor w zasadzie ani razu nie podaje bowiem konkretnych informacji na temat podziemnego świata zamieszkiwanego przez wyżej rozwinięte cywilizacje na terenie Azji. Teorie przedstawiane przez Maclellan’a można podsumować tak: „ktoś coś kiedyś widział, powtórzył drugiemu, a trzeci przekazał dalej”. Oczywiście teksty starożytne faktycznie traktują o zaginionych podziemnych cywilizacjach, jednak bez materialnych dowodów na ich istnienie trudno cokolwiek udowadniać. Obecnie dysponujemy wystarczającą ilością materiału, by jednoznacznie stwierdzić, że na terenie Azji Centralnej i Wschodniej istniała niegdyś bardzo wyrafinowana kultura lub kultury.

central_asia_big-31nn0694300w6iesyipo22                                 Centralna Azja była miejsce, gdzie istniały niegdyś zaawansowane kultury

Co prawda bardzo trudno zdobyć większą porcje sprawdzonych informacji na ten temat, ponieważ archeologia nie przygląda się dokładniej wspomnianym wyżej terenom, nie mniej jednak osobiście doszedłem do bardzo ciekawej publikacji o charakterze naukowym napisanej przez niejakiego Polata Kaya (więcej o nim tutaj: https://www.polatkaya.net/Polat_Kaya.htm)

Od wielu lat człowiek ten zajmuje się zgłębianiem wiedzy o starożytnych cywilizacjach i choć nie posiada on tytułu naukowego z zakresu geologii, archeologii czy historii starożytnej, to warto zapoznać się z jego pracami, które oparte są na bardzo wiarygodnych źródłach. W jednym ze swoich opracowań porusza on zagadnienie starożytnych cywilizacji w Azji Centralnej. Badacz pisze między innymi: „…Na przykład ruiny architektoniczne Cargelan, Cungal, Caldivar, Atbash Kalasi, Manakeldi Kalasi i wiele innych zabudowań, które określono mianem „zamków” były prawdopodobnie starożytnymi świątyniami w kształcie sumeryjskich zigguratów”.  Następnie Kaya powołuje się na słowa naukowca Victora Ivanovieh’a Sariadini’ego, który ustalił po 40-letnich badaniach, że w Centralnej Azji budowano miasta wokół oaz od około 2000 lat r.p.n.e. i rozwinięto kwitnące cywilizacje z monumentalną architekturą, wyrafinowanym złotem i srebrem oraz agrokulturą. Kaya podkreśla, że czas na jaki Sariadini określa istnienie cywilizacji azjatyckich w starożytności nie jest do końca prawidłowy, ponieważ faktem jest, iż dawne osady (miasta) musiały zostać opuszczone przez ludzi na początku procesów pustynnienia tamtych terenów, które kiedyś stanowiły bardzo atrakcyjne tereny mieszkalne. Centralna Azja to obszar niezwykle mało znany przez archeologów i wciąż oczekujący na odkrycie. W zasadzie nie wiemy dokładnie, co działo się w opisywanym rejonie kuli ziemskiej przez ostatnie 20 000 lat. Kaya nie ukrywa, że Centralna Azja była istotnym centrum cywilizacyjnym na Ziemi, a kto wie, czy nie stanowi kolebki cywilizacji współczesnej. Prawdą jest bowiem, że dobrze poznane kultury znad Morza Śródziemnego, Europy, Bliskiego Wschodu, Chin, a także Ameryk były dotknięte wpływem cywilizacji środkowoazjatyckich (jest to wynik migracji ludności azjatyckiej w te części świata).

Przyjrzyjmy się zatem, w jakich warunkach przyszło żyć naszym przodkom zamieszkującym dawną Azję. Teren wzdłuż peryferii starożytnego „Jeziora Tarim”, które obecnie jest suche tętniło niegdyś życiem. Kotlina Tarim i Pustynia Gobi miały swoje północno – południowe peryferia naprzeciw zbocz wysokich gór: Tengri, Altun, Kunlun (jeżeli chodzi o Kotlinę Tarim) oraz góry Altai i Sayan otaczające Pustynię Gobi. Podczas zlodowacenia, te strefy Azji Centralnej zapewniały schronienie przed wiatrami wiejącymi z północy. Wydaje się, że na zboczach tych łańcuchów górskich powstało wiele osad ludzkich tysiące lat przed ich opuszczeniem w wyniku postępujących procesów pustynnienia terenu.

Takie tereny Centralnej Azji musiały być domem dla zaawansowanych cywilizacji przez długi czas. W Kotlinie Tarim przykładami znanych, lecz słabo przebadanych kultur są Kizil, Kumtura, Luntai, Bezeklik, Lulan, Miran, Dandan Oluk, Niya i kilka innych zlokalizowanych w Turkmenistanie, Kirgistanie.

Ostatnie badania archeologiczne wskazują, że w Azji Centralnej rozwijały się bardzo wyrafinowane cywilizacje, których przedstawicielami byli wysocy ludzie mierzący ok. dwóch metrów wysokości, o białej karnacji i europoidalnych rysach twarzy, których spuścizna materialna świadczy o wyjątkowości tego narodu (więcej tutaj: https://lukaszkulak92.wordpress.com/2015/06/13/wywiad-z-igorem-witkowskim/ )

images                                                                      Mumia mieszkańca Kotliny Tarim. Dziś lud ten znany jest jako Tocharowie

Dorobek cywilizacyjny dawnych kultur Azji Centralnej stanowią m.in. trzy świątynie znalezione w Ayhanim w północnym Afganistanie, wspomniane przez archeologa Paula Bernarda oraz tzw. Świątynie Nieba opisane przez Emela Esin. Co więcej na terenie Turkistanu w Kazachstanie (chodzi o Kotlinę Tarim, a dokładniej Depresję Turpan w wąwozie Bezeklik) istnieją piramidy podobne do mniejszych piramid egipskich oraz tych zbudowanych w wybrzeżu peruwiańskim (widać poniżej na zdjęciu).

1u

Prawdą jest też, że zapewne wiele z ruin na obszarze Centralnej i Wschodniej Azji znajduje się pod piaskami pustyni, opuszczone i kompletnie zapomniane. Prawdopodobnie, gdyby rozpoczęto poważne wykopaliska obejmujące te tereny, okazało by się, ze na temat przeszłości  ludzkości i rozwoju cywilizacji wiemy niewiele. Niestety, większość naukowców woli głosić bezpieczne teorie, niż stać się prawdziwymi badaczami z krwi i kości i patrzeć na rzeczywistość, taką jaką ona jest, a nie taką, jaką narzucają „autorytety”.

1844                                                Bardzo możliwe, że pod piaskami Pustyni Gobi spoczywają nieznane dotąd ślady cywilizacji znacznie starszych, niż przyjmuje nauka. Czas pokaże czy to prawda.

Opublikowano Inne miejsca świata | 1 komentarz

W poszukiwaniu źródła. Kim jesteśmy i skąd pochodzimy.

 

biblioteka

Tym razem chciałbym przedstawić Wam fragment mojej najnowszej książki                        pt. „W poszukiwaniu źródła. Kim jesteśmy i skąd pochodzimy”.                           Jak na razie szukam wydawcy, który wydałby moją trzecią publikację, tak więc wszystko przede mną i… przed Wami:

w-poszukiwaniu-zrodla-kim-jestesmy-i-skad-pochodzimy

Opublikowano Moje Książki | Dodaj komentarz

Zealandia

zealandia

Jak to zwykle bywa, media głównego nurtu robią sensację z czegoś, co było już wiadome dawno temu. Tym razem chodzi zaginiony dziś ląd- Zealandię, który wymieniano już 20 lat temu, i który opisałem w swojej książce „W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi”, wydanej ponad pół roku temu.
Dosyć niedawno w 2008 roku na Międzynarodowym Kongresie Geologicznym w Oslo ustalono, że Nowa Zelandia i Nowa Kaledonia są wyspami kontynentalnymi. Wyspy te są jednocześnie pozostałościami po kontynencie Zealandii, którego zatonięcie trwało miliony lat. Płaskowyż był wielkości połowy Australii. Jeden z naukowców, nie biorący bezpośredniego udziału w badaniach powiedział, że jeszcze 10 lat temu nie dysponowano wystarczającymi dowodami na potwierdzenie istnienia lądu. Otóż, sam osobiście czytałem raport na temat Zealandii i mogę z całą odpowiedzialnością napisać, że istniały wystarczająco mocne podstawy do tego, by ogłosić istnienie siódmego kontynentu na Ziemi (niektórzy mówią o ósmym kontynencie, bo oddzielnie liczą Europę i Azję, które oficjalnie są jednym lądem o nazwie Euroazja). W swojej pełnej krasie, Zealandia znajdowała się jakieś 500 mln lat temu, gdy należała do superkontynentu Gondwany.

laurasia-gondwana-pl-svg

Opublikowano Zaginione lądy | Dodaj komentarz