Nabuchodonozor II- wielki budowniczy

 

262-022

Król Nabuchodonozor II (604–562 p.n.e) pozostaje znany jako przywódca jednego z najbardziej potężnych starożytnych imperiów. Poza sukcesami militarnymi, władca ten zasłynął jako wielki budowniczy Babilonii. Za czasów panowania Nabuchodonozora nie tylko odnawiano istniejące już budowle, ale dodatkowo wznoszone nowe.

Za panowania Nabuchodonozora powstały m.in. Brama Isztar, a także prawdopodobnie Wiszące Ogrody.

dsc_3775

Brama Isztar skonstruowana została w 575 r.p.n.e., broniąc dostępu do wnętrza imperium babilońskiego. Ósma brama wewnątrz miasta Babilon, pełniła funkcję nie tyle obronną, co polityczną. Brama poświęcona była bogini Isztar i stanowiła północną bramę Babilonu, która rozpoczynała drogę procesyjną  prowadzącą do świątyni narodowego bóstwa Babilonu Marduka. Na Bramę Isztar składały się właściwie dwie bramy umieszczone na planie kwadratu. Dodatkowo każda z bram zwieńczona była dwoma wieżami.

Pergamon_Museum_Berlin_2007110

Budowla wzniesiona została z glazurowanych cegieł zdobionych lapis lazuli i złotem. Lapis lazuli uważano w starożytności za szczególny kamień, będący symbolem zarówno obywateli Babilonii, jak i turystów. Skała te, świadczyła o bogactwie i sile.

Dekoracja bramy prezentowała mezopotamskich bogów i boginie, zarówno w ludzkiej formie, jak  i zwierzęcej. Każde bóstwo symbolizowane było przez konkretne zwierzę. I tak Marduka symbolizował smoki, Adada- byki, natomiast Isztar- lwy. Najdziwniejsze są jednak stworzenia, o wydłużonych, smukłych szyjach, które wydają się przypominać wydłużone psy  i tura.

44 d10a69194146992e806425369407eacc_big

Obwód bramy zaprojektowano z kwitnących kwiatów, co miało oznaczać urodzajność Babilonu,  a ciąg lwów był wskaźnikiem statusu króla Nabuchodonozora- potężny władca najpotężniejszego miasta ( o symbolice lwa piszę w osobnym artykule ). Płaskorzeźby upodabniające zwierzęta były arcydziełami samymi w sobie. Otóż, były one modelowanymi cegłami glazurowanymi o różnej barwie: żółtej, zielonej, białej, czerwonej.

ogrody_semiramidy

Kolejnym znanym dziełem sztuki architektonicznej wykonanej za panowania Nabuchodonozora II były Wiszące Ogrody Babilonu– uznawane za jeden z Siedmiu Cudów Świata świata starożytnego. Składały się one z warstwowych ogrodów, gdzie rosły drzewa, winorośl i różnorodne gatunki kwiatów. Większość uczonych twierdzi, że jeżeli faktycznie Nabuchodonozor zaplanował Wiszące Ogrody, to był to dar dla jego żony Amytis.

Jednym z powodów, dla których nie możemy uznać opisywanego władcy za projektanta ogrodów jest… brak samych ogrodów, a także brak jakichkolwiek wzmianek na temat budowli pochodzących od jego żony. Najwcześniejsze opisy dotyczące Wiszących Ogrodów pochodzą z 290 r.p.n.e., a ich autorem jest Berossus- babiloński kapłan i historyk. Niestety jego praca przepadła na długi czas i jego słowa zostały odnotowane z drugiej ręki przez innych autorów tworzących w późniejszych czasach. Dlatego też nie wiadomo, czy Berossus kiedykolwiek widział na własne oczy Wiszące Ogrody. Możliwe, że kapłan po prostu dowiedział się o nich z jeszcze starszych źródeł.

Notatki, które przetrwały do naszych czasów nie dają żadnych konkretnych opisów ogrodów, ale raczej ogólny obraz zielonego raju. Osobiście myślę, że ogrody mogły rzeczywiście istnieć, ponieważ starożytni opisywali rzeczywistość, a nie swoje wyimaginowane wyobrażenia ( tym bardziej, ze Berossus nie był byle kim ), jednak prawdopodobnie istniały one w bardziej odległym okresie historycznym.

WisząceOgrodySemiramidy

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Mezopotamia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s