Projekt wydania książki

Drogi Czytelniku!

Właśnie ruszył mój projekt odnośnie zbiorki funduszy na wydanie mojej drugiej książki. Szczegóły tutaj: https://polakpotrafi.pl/projekt/w-poszukiwaniu-zrodla-korzenie-cywilizacji-na-ziemi?utm_source=projects

na Wstępie chciałbym bardzo podziękować za dokonane już przez Państwo wpłaty- ich łączna suma to  3 109 /6 100 zł! Jest coraz lepiej

 Oto wybrany fragment mojej książki „W poszukiwaniu źródła. Korzenie cywilizacji na Ziemi.” ( fragment dotyczy Atlantydy ):

„… Skończmy z zagłębianiem się w przekazy czysto naukowe i historyczne, a przejdźmy do w  moim skromnym mniemaniu ważniejszych, a przynajmniej równowartościowych  przekazów wizjonerskich, które nawiązują do Atlantydy. Liderem w tej dziedzinie jest Edgar Cayce. Co ciekawe, jego ridingi są identyczne z wieloma starożytnymi podaniami dotyczącymi historii Ziemi oraz odkryciami naukowymi. Oto jak wyglądał świat w oczach jasnowidza przed tysiącami lat:        

 „…Wiele lądów zniknęło, wiele się pojawiło i znowu zniknęło. W owym czasie ze znanych nam krain Azji i Europy istniały: Sahara, Tybet, Mongolia, Kaukaz i Norwegia, poza tym na południowo-zachodniej półkuli Kordyliery, Peru i na północno-zachodniej: równiny Utah, Arizona i Meksyk… Miejscem ówczesnego zamieszkania człowieka był rejon Sahary i  górnego Nilu. Wody Nilu nie płynęły tak jak teraz na północ, lecz wpływały do Atlantyku. Wody rzek Tybetu i z rejonu Kaukazu wpływały do Pacyfiku, te z płaskowyżu Mongolii do mórz północnych… Na planie ziemi było wówczas sto trzydzieści trzy miliony ludzkich dusz. Okres czasu zaistnienia człowieka na ziemi licząc od dnia dzisiejszego wynosi dziesięć i pół miliona lat”.

„…Teren Sahary był bardzo urodzajny i zamieszkany. Co jest teraz centralną częścią tego kraju ( Ameryki) albo dorzeczem Mississipi, wówczas znajdowało się w granicach oceanu, tylko płaskowyż był ponad wodą: część Nevady, Utah i Arizona to zasadnicza część lądu, który znamy teraz jako Stany Zjednoczone. Te krainy formowały atlantyckie wybrzeże nizin Atlantydy. Andy, czyli wybrzeża południowej Ameryki od strony Pacyfiku, były najbardziej wysuniętymi częściami Lemurii. Ural i niektóre północne regiony były umiejscowione w tropiku. Pustynia Mongolska była żyzną krainą. To może dać wyobrażenie o konfiguracji ziemi w owym czasie! Oceany pozmieniały położenie        i utraciła swoje nazwy, i znowu je odzyskały… To było tak; razem ze zmianami spowodowanymi wypiętrzeniem się lądu Atlantydy i jego przesunięciem się na południe wraz z obrotem osi ziemi białe i żółte rasy napłynęły do niektórych części Egiptu, Indii, Persji i Arabii”.

Oczywiście dzisiaj trudno potwierdzić wszystkie informacje, albo nawet dużą część z nich, ponieważ nauka w zasadzie nie akceptuje tak burzliwej przeszłości Ziemi, jak opisał                to Cayce. Nie istnieją jednak argumenty, które świadczyłyby o nieprawdziwości powyższego opisu. Na temat Atlantydy i jej położenia geograficznego wypowiadał się następująco:

„…kontynent Atlantydy rozciągał się od Zatoki Meksykańskiej do Morza Śródziemnego. Dowody istnienia tej zaginionej cywilizacji można odnaleźć w Pirenejach, w Maroku, w Brytyjskim Hondurasie, na Jukatanie                       i w Ameryce. Są to te części ziemi… które w takim czy w innym czasie były lądami wielkiego kontynentu… jak również Wyspy Bahama, które są obecnie na powierzchni. Można by przeprowadzić badania geologiczne w niektórych  z tych miejsc lub też w rejonach zasługujących na szczególną uwagę, jak Bimini i okolice wpływu Golfstromu”.

Jak przekonamy się, słowa Cayce’go zgadzają się z odkryciami naukowymi ostatnich kilkunastu lat! Na przykład o Atlantydzie w Maroko poinformował niemiecki badacz Michael Hübner. Jego ustalenia oparte są na symulacjach komputerowych, które stworzył na podstawie dzieł Platona „Timajos” i „Kritias”, w których znajduje się 51 wskazówek na temat Atlantydy. Według Greka, Atlantyda znajdowała się blisko morza i miała strukturę podobną do pierścieni, które otaczają centrum miasta. Najważniejszą wskazówką jest to, że miała ona znajdować się równo 4988,9 km od Aten. Obszar ten obejmuje Europę, Afrykę     i Bliski Wschód. Ponieważ Atlantyda miała znajdować się pośród wysokich gór, wyeliminować należało Europę i Azję. Zdaniem Niemca, Platonowi mogło chodzić m.in.          o góry Atlas w Maroku. Korzystając z tych informacji Hübner utworzył mapkę podzieloną na 400 kwadratów i zaznaczył obszary, które posiadały najwięcej cech podanych                  w  dialogach.   W wyniku selekcji najbardziej prawdopodobną lokalizacją Atlantydy okazała się być równina Suss Massa w Maroku, około 100 km na południe od Marrakeszu. Miejsce znajduje się na pustyni zaledwie  7 km od morza; w centrum znajduje się mały kopiec, podobny do tego opisywanego przez Platona. W skład otoczenia wchodzi wyschnięte koryto rzeki, a według Platona miasto otaczały koncentryczne kręgi, na przemian suche i wypełnione wodą. Z teorią Hübnera zgadza się także inny naukowiec Mark Adams. Według mnie Maroko mogło stanowić w rzeczywistości tylko część Atlantydy ( kolonię ), a jej centrum znajdowało się na Atlantyku, jak opisał Platon ( uzasadnię to         w dalszej części książki ). Czas na Pireneje. Andrzej Struski- archeolog amator, filozof            i wynalazca- napisał na swojej stronie internetowej- http://www.andrzejstruski.com- bardzo ciekawy artykuł na temat Atlantydy w Pirenejach Francuskich:

„Takie stwierdzenie mogliśmy podjąć po odnalezieniu i ocenie kilkudziesięciu stanowisk archeologicznych leżących wokół Rennes les Bains. Artefakty znajdujące się na ponad trzydziestu stanowiskach archeologicznych, ukazują obraz dwóch różnych czasów ich powstania. Wszystkie są wykonane przez człowieka, jednak przez człowieka żyjącego        w różnym czasie. Przełomowym momentem, było określenie stanu ściany skalnej, która poddana była obróbce mechanicznej. Jasnym jest fakt, że tego typu obróbki, nie mogli dokonać Celtowie, lub ich kapłani. W efekcie oceny tego stanu rzeczy przyjęliśmy, że ta skała była obrabiana w czasie, gdy tu istniała cywilizacja wysoko rozwinięta technicznie. Taka cywilizacja mogła istnieć minimum 12 tysięcy lat wstecz. Są znane informacje o istnieniu cywilizacji Atlantydów, która poprzedzała naszą cywilizację, a która zaginęła około 12 tysięcy lat temu. Skała przedstawiona na zdjęciu, dokładniej opisana w artykule „Budowla Atlantydów Atlantyków Rennes les Bains ”, jest jednym z kilkudziesięciu opisywanych przez nas, archeologicznych stanowisk w okolicy Rennes les Bains i rozciąga czas aż do poprzedzającej naszą cywilizacji. Na górnej krawędzi tej skały istnieje wykonane przez człowieka charakterystyczne wcięcie skalne. Jest ono charakterystyczne dlatego, że pośród wskazywanych stanowisk archeologicznych są takie, gdzie widoczne są podobne formy obróbki skały. Z położenia tego terenu Pirenejów wynika, że w tym miejscu mogła znajdować się stolica Atlantydów i główna świątynia Celtów. Wskazuje na to klika szczególnych cech, które przydają pozytywną wartość terenowi i przyczyniają się do zainteresowania człowieka tymi cechami. Ten rejon górski jest obszarem trudno dostępnym, a zarazem wygodnym do zasiedlenia. Przebiega tędy południk „Zero”, który przyczynia się do powstawania wyjątkowego pola magnetycznego na Planecie. Pomimo wysoko położonego terenu klimat w tym rejonie jest stosunkowo łagodny i sprzyjający uprawie roślinnej. Występują tu gorące źródła, cecha, która zawsze wpływa na decyzję o zagospodarowaniu takich obszarów… Dodatkowym wskazaniem na to, że mogła tutaj istnieć stolica Atlantów, jest występowanie w całym zbiorze archeologicznym stanowiska złożonego z pięciu form skalnych, na których widocznych jest kilkanaście różnych gniazd przeznaczonych prawdopodobnie do ustalania pozycji pryzmatów. To stanowisko określiliśmy mianem „Świątyni Światła”. W odległości kilkunastu metrów od tego stanowiska istnieje forma skalna z wykonanym na niej wyjątkowo dużym gniazdem. Jego średnica wynosi około 75 cm, co jest wskazaniem, że tu musiał być instalowany wyjątkowej wielkości kryształ”.

Przeglądając zdjęcia opisywanego wyżej obszaru faktycznie można dojść do wniosku, że dawni mieszkańcy Pirenejów znali zaawansowaną obróbkę kamienia. Na uwagę zwracają też, tzw. gniazda, czyli wklęsłe, wyróżniające się, okrągłe wydrążenia w skale. Pan Struski pisze  o nich tak: „Odkryliśmy po kilka stanowisk z gniazdami mocno poddanymi erozji     i kilka, których wpływ erozji jeszcze nie uszkodził. Można założyć, że starsze gniazda stanowiły zbiór pryzmatów zbudowany przez cywilizację Atlantydów. Do tego zbioru należy kilkadziesiąt już odkrytych gniazd. Z rozmieszczenia ich w terenie wynika, że przesyłały światło w inne miejsce niż te później wykonane…”. Jak dowiemy się, cywilizacja atlantydzka faktycznie oparta była o technologię kryształów. Moim zdaniem odkrycia Struskiego są bardzo ciekawe, ponieważ pokrywają się z przekazami Cayce’ego. Choć Pireneje nie stanowiły Atlantydy w dosłownym tego słowa znaczeniu, to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby tamtejsze tereny mogły być zamieszkane przez Atlantów…”.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s