Największe odkrycia antropologiczne 2015 roku i mój komentarz

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Koniec roku, to czas podsumowań- jak się okazuje- również w nauce. Poniżej prezentacja 10- ciu najbardziej niezwykłych odkryć antropologicznych                (  według oficjalnej nauki ). 

 

10. Neandertalczycy mieli gorącą wodę i łazienki

abric romani

Archeologowie w Hiszpanii dokonali kilku odkryć wewnątrz jaskini w Abric Romani,             w Katalonii wskazujących, że Neandertalczycy posiadali ciepłą wodę i odseparowane od siebie „kwatery mieszkalne” ok. 60 000 lat temu. Jest to kolejny dowód na to, że nasi przodkowie żyli w znacznie bardziej cywilizowany sposób, niż sądzono dotychczas. Na podstawie badań możemy wywnioskować, że Neandertalczycy wiedli bardziej wyrafinowane życie od wczesnych form Homo Sapiens. Z jaskini pobrano więcej, niż 10 000 skamielin i artefaktów. Wśród nich najbardziej znaczący była wklęsła dziura ( otwór ), która była otoczona dużą liczbą palenisk z dowodami na wykorzystywanie ognia. Archeologowie twierdzą, że Neandertalczycy używali tych otworów w celu podgrzewania wody poprzez sytuowanie podgrzanych kamieni z paleniska. Uczeni określili także, że Neandertalczycy używali różnych części jaskini dla różnych potrzeb: wytwarzania narzędzi, przygotowywania pożywienia, wyrzucania śmieci, spoczynku i ćwiartowania mięsa.

9. Kość szczękowa z Etiopii

web-jawbone-1-v3

Skamieniała, niższa szczęka, z pięcioma małymi zębami zaczęła łączyć kropki pomiędzy prymitywnymi, a współczesnymi ludźmi. Okaz odkryty w Etiopii, to kość jednego                   z pierwszych ludzi i pochodzi z czasów, gdy ludzie oddzielili się od Australopiteka. Znalezisko jest ponad 400 000 lat starsze od najstarszej skamieliny należącej do wczesnych ludzi. Pozostaje pytanie: czy szczęka jest pozostałością po wczesnym gatunku Homo, czy też należy do całkowicie nowego gatunku?

8. Fala najeźdźców przybyła do Anglii, ale pozostawiła niewiele genów.

Według nowych badań, ludzie pochodzący z prehistorycznych Niemiec, Belgii i Francji począwszy od 11 000 lat temu przyczynili się w największym stopniu do materiału genetycznego „noszonego” przez współczesnych Brytyjczyków. Najeźdźcy prawdopodobnie przedostali się na wyspy w bardzo zamierzchłych czasach przez pomost lądowy. Niektórzy przypłynęli z terenów Francji łodziami. Podczas studium genetycznego przeanalizowano geny z 2, 039 ludzi rasy białej z Anglii, Szkocji, Walii oraz Płn. Irlandii. Wyniki badań pokazują, że  dominujący przodkowie pojawili się znacznie wcześniej, niż stosunkowo niedawni najeźdźcy: Anglosasi, Wikingowie, Normanowie i Rzymianie. Z czterech wymienionych grup, w genotypie najbardziej partycypowali Anglosasi, którzy pojawili się w V w. n. e.  Co do podziału genów: Orkady to jedyny obszar, w którym ludzie tam mieszkający mają za przodków Wikingów, (  około 25 procent genów ludzi z Orkad pochodzi od Wikingów ). Współcześni Walijczycy pod względem genetycznych  najbardziej przypominają ludy epoki kamienia. Nieco mniej niż połowa współczesnych Brytyjczyków ma rodowód anglosaski.

7. 50 000- letnia czaszka może wskazywać, że ludzko – neandertalskie hybrydy  pojawiły się Lewancie, a nie w Europie

W trzecim studium nad Neandertalczykiem, czaszka licząca sobie 55 000 lat została odnaleziona w Jaskini Manot w północnej części Izraela i może być najwcześniejszym dowodem na kontakty pomiędzy człowiekiem współczesnym, a Neandertalczykiem. Częściowo czaszka „zapewnia dowody, że zarówno człowiek współczesny, jak                          i Neandertalczyk zamieszkiwali południowy Lewant podczas trwania epoki Plejstocenu”. Teoria ta, kłóci się z założenie, że oba gatunki połączyły się 10 000 lat później w Europie.

6. Biała skóra liczy sobie nie więcej, jak 8 000 lat

 Ostatnia analiza antropologiczna sugeruje, że jasny kolor skóry i wysoki wzrost związane    z genetyką Europejczyka są relatywnie młodą cechą dla kontynentu europejskiego. Dowody wskazują, że współcześni Europejczycy nie wyglądają jak ich prehistoryczni przodkowie. Studium oparte było na 83 ludzkich próbkach europejskich z okresu Holocenu pokazuje, że ludzie żyjący w Europie mieli ciemną skórę, a geny oznaczające jasną skórę pojawiają się w czasie ostatnich 8 000 lat! Ten niedawny i relatywnie szybki proces naturalnej selekcji sugeruje badaczom, że cechy, które rozprzestrzeniły się gwałtownie były sprzyjające w tym środowisku- szczególnie te, potrzebne do absorpcji witaminy D. Ludzie żyjący w mniej słonecznym klimacie wymagali innej pigmentacji skórnej w celu absorpcji  i syntezy tej witaminy. Dlatego też, blada skóra stanowiła/stanowi korzyść w tym regionie.    

 5. Nowy gatunek człowieka z Chin

Studium przeprowadzone na fragmencie czaszki i zęba odkrytych w 1976 w jaskini              w Xujiayoa, w Chinach wskazuje, że w tym miejscu mogły żyć różne gatunki prymitywnego człowieka pomiędzy 60, 000 – 120 000 lat temu- włączając tajemniczych ludzi, którzy nie zaliczają się do Neandertalczyków, „Denisowiańczyków” i człowieka współczesnego. Szczątki uzębienia odzyskano z fragmentów czterech jednostek i poddano analizie pod względem: rozmiaru, kształtu i powierzchni zębów oraz innych cech. Kiedy zęby zostały porównane do bazy danych ok. 5 000 zębów znanych gatunków, okazało się, że nie pasują one do żadnego z hominidów…

 4. 10 000- letnie szczątki człowieka z Meksyku

W maju ostatniego roku archeologowie oświadczyli, że odnaleziono kompletny szkielet        z okresu Epoki Lodowcowej w podwodnej jaskini w Tulum w Meksyku. Od tamtej pory, ponad 8 dobrze zachowanych szkieletów datowanych na 9 – 13 tys. lat zostało pobranych    z meksykańskich cenot ( wapienna studnia krasowa położona w pobliżu starożytnego miasta Majów Chichén Itzá w Meksyku ).  Naukowcy stwierdzili, że różnice w kształcie czaszek pomiędzy obecnymi, rdzennymi Meksykanami i próbkami z Epoki Lodowcowej pozwoliły ekspertom na zakwestionowanie teorii, według której rdzenni Amerykanie przybyli podczas późniejszej migracji do najwcześniejszych mieszkańców, którzy pochodzili z innego miejsca. Według tej teorii, pierwsza fala ludzi była grupą azjatycką, która przybyła ponad 15 000 lat temu przez Cieśninę Beringa, podczas gdy druga migracja wydarzyła się ok. 8 – 9 tys. lat temu ( jej uczestnicy są dzisiejszymi rdzennymi Amerykanami ). Jednak do póki nie wyłonią się dalsze dowody, nie można jednoznacznie określić, czy różnica w cechach czaszki pomiędzy Paleoamerykanami i późniejszymi rdzennymi Amerykanami jest spowodowana przez ewolucję, czy też przez lokalne migracje.

3. Neandertalczycy dwukrotnie starsi, niż przypuszczano

DNA ze skamielin z hiszpańskiej jaskini ( Sima de los Huesos ) wskazują, że Neandertalczycy są prawie dwukrotnie starsi niż wcześniej sądzono, wyłaniając się do   765, 000 lat temu. Naukowcy wysekwencjonowali DNA z prehistorycznego zęba i kości nogi, datując je na 300 000 – 400 000 lat. Zidentyfikowano też 1 – 2 mln par podstawowych prehistorycznego jądrowego DNA, który jest najstarszym znanym genomem. Znaleziska „mogą prowadzić do dramatycznego wstrząsu kształtu obecnego drzewa genealogicznego ludzkiej rodziny”. Dotychczas wierzono, że Homo sapiens wyłonił się w Afryce 200 000 lat temu zanim rozprzestrzenili się po całej kuli ziemskiej. Uważa się, że Neandertalczyk wyewoluował w Euroazji od wspólnego przodka. Nowe wyniki uzyskane na drodze na studium genomu pokazują, że musiała istnieć wcześniejsza linia czasowa dla obu gatunków, i przez to wcześniejszy podział w drzewie ewolucyjnym.

2. Nasi przodkowie posiadali więcej DNA i niż my obecnie

Badania opublikowane w sierpniu wskazują, że współczesny człowiek… stracił pewne fragmenty DNA podczas ewolucji. Nasi prehistoryczni przodkowie, wcześni ludzie, posiadali istotnie większą ilość informacji genetycznych, niż mamy my obecnie. To zaskakujące odkrycie podnosi wiele pytań, najbardziej oczywistym jest jedno: „dlaczego utraciliśmy całą tą informację genetyczną”?  I jeszcze jedno: „Jaką różnicę ta strata spowodowała”? Niestety na tą chwilę nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć. Jest to pierwsza raz, gdy badacze udokumentowali stratę ( i zysk ) ogromnego „śmieciowego DNA”               w prehistorycznych populacjach. Genetycy wyselekcjonowali genomy 236 jednostek ze 125 odrębnych populacji. Dowiedziono np., że Homo sapiens stracili ok. 40 milionów par podstawowych DNA, po oderwaniu się od naszych najbliższych żyjących krewnych, szympansów, ok. 13 000 lat temu. Co więcej, co najmniej 27 milionów par podstawowych, które utraciliśmy były unikatowe.

1. Skamieniała przed ludzka istota żyła 3,67 miliona lat temu

Naukowcy zakomunikowali wcześniejszą ramę czasową, niż poprzednio oszacowano dla czasu życia wczesnego proto – człowieka nazwanego Małą Stopą na aż 3, 670 000 lat temu. Prawie skompletowany skamieniały szkielet małego Australopiteka odnaleziono                      w Południowej Afryce w Jaskini Sterkfontein w latach 90-tych. „Było niemożliwością precyzyjne dopasowywanie Małej Stopy do ludzkiego drzewa genealogicznego, ponieważ od czasu tego odkrycia, wiek istoty był przedmiotem dyskusji”, powiedział Darryl Granger, geochronolog na Purdue University w Indianie. „Jeżeli badacze wykombinują, kiedy narodziła się Mała Stopa, wtedy będzie możliwe lepsze sprecyzowanie, który gatunek Australopiteka, i który obszar Afryki dał ostateczne podwaliny pod narodziny Homo”.

Mój komentarz:

Jak zwykle w przypadku oficjalnej nauki, najbardziej fascynujące odkrycia są co najwyżej ciekawe. Moją uwagę szczególnie zwróciły badania nad życiem ludzi prehistorycznych. Już wiadomo bowiem, że nasi wcześni przodkowie nie byli zwykłymi prymitywami, co z resztą wykazałem z swoim trzyczęściowym cyklu artykułów „Zapomniany świat ludzi”. 

Ciekawe, że badacze twierdzą, że dzisiejsi ludzie na drodze ewolucji utracili pewną część DNA. Oczywiście w pierwszej kolejności należałoby wspomnieć, że nie pochodzimy od małp! Po drugie, istnieją pisma ( np. greckie ) opowiadające o „Złotej Erze” człowieka, które jednoznacznie wskazują na to, że kiedyś Człowiek ( ! ) był istotą kosmiczną w swojej pierwotnej naturze. To znaczy, że jako ludzkość i planeta przebywaliśmy na znacznie wyższym poziomie rzeczywistości i mieliśmy nieporównywalnie większy dostęp do Nieskończoności niż obecnie.

Możliwości nazywane mianem paranormalnych są możliwe dzięki tzw. śmieciowemu DNA, które stanowi 97 % ludzkiego genomu ( ! ), a o którym uczeni nic nie wiedzą ( przynajmniej oficjalnie ). Twierdzę, że utrata fragmentu kodu genetycznego spowodowana była właśnie „zejściem” ludzi i planety na niższy wymiar istnienia. Jeżeli chodzi o datowanie ludzkich szczątek, to istnieją ślady istnienia ludzi i narzędzi sprzed dziesiątek milionów lat, więc nie będę się nad tym zagadnieniem rozwodził, bo nie ma sensu.

Temat migracji w Amerykach też jest dla mnie jasny: kontynent amerykański zasiedlony został przez przedstawicieli białego ludu, których szczątki znaleziono w Kotlinie Tarim w Chinach, na Pacyfiku, Amerykach oraz m.in. Wyspach Kanaryjskich. Ameryka Południowa mogła zostać zasiedlona już 50 000 lat temu

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Historia ludzkości. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s