Sumeryjscy giganci

naramsin

Czasy starożytne, to między innymi okres rządów królów mianowanych z woli bogów. Jeżeli przyjrzymy się posturze poszczególnych władców oraz bóstw, okazuje się, że byli oni nieludzkich rozmiarów.

Giganci w sztuce sumeryjskiej

Na początku przyjrzyjmy się Gilgameszowi. Król Uruk, który według Sumeryjskiej listy królów rządził miastem przez 126 lat i miał w 2/3 boskie pochodzenie. Kiedy przyglądamy się posturze długowiecznego pana sumeryjskiego łatwo można dojść do wniosku, że nie był on zwykłym człowiekiem. Nie dość, że pod pachą jak gdyby nigdy nic trzyma sobie lwa, to w porównaniu ze zwykłym zjadaczem chleba był on istnym gigantem, a w dodatku wielkim mocarzem! Kto bowiem dzisiaj myśli o boju z dzikim lwem!? Jak się okazuje, dla Gilgamesza potyczka z bestią nie stanowiła problemu. Poniżej Gilgamesz i skrzydlaty byk Lamassu ( strażnik ).

    Gilgamesz            Sargon II giant      

 

 

 

 

 

 

 

gilgamesz lew                                                Gilgamesz podczas walki z dorosłym lwem

A więc legenda o boskim pochodzeniu króla nabiera dziwnego sensu, co jednak może się za nią kryć? Otóż należy sobie uświadomić, że w prehistorycznych czasach Ziemia skolonizowana została przez istoty pozaziemskie. Według relacji np. biblijnych goście z innych światów wyróżniali się ogromnym wzrostem. W Piśmie Świętym czytamy m.in.:

A w owych czasach byli na ziemi olbrzymi; a także później, gdy synowie Boga zbliżali się do córek człowieczych, te im rodziły. Byli to więc owi mocarze, mający sławę w owych dawnych czasach”.

Owi giganci mierzyli od 3 do 10 metrów wzrostu. Kiedy synowie Boga, a więc istoty pozaziemskie obcowały płciowo z ziemskimi kobietami rodziły im się nefilim- upadli giganci. Oprócz nefilim, wyróżniamy też anakitów ( od anakim ) czyli również olbrzymów panujących po nefilim. W Biblii czytamy:

„Widzieliśmy tam nawet olbrzymów – Anakici pochodzą od olbrzymów – a w porównaniu  z nimi wydaliśmy się sobie jak szarańcza i takimi byliśmy w ich oczach”.

Ktoś mógłby teraz powiedzieć, że przecież Biblia i sztuka sumeryjska to dwie różne kwestie, tymczasem nic bardziej mylnego. Wystarczy prześledzić treść Starego Testamentu i porównać ją z podaniami pisemnymi Sumerów, aby przekonać się, że Biblia została napisana na podstawie mitów sumeryjskich.  Wystarczy porównać chociażby historię potopu. W obu wersjach istnieje zapis, że Bóg ( w przypadku wersji sumeryjskiej jest to Enlil- bardzo wstrętna postać ) w wyniku powiększania się populacji ludzi na planecie postanowił stracić ją w potopie. Porównywanie więc tekstów biblijnych ze sztuką sumeryjską jest więc jak najbardziej uzasadnione. Sumeryjsko-babiloński bóg Marduk zrodzony ze związku boga Enki i jego żony Damkiny edług mitologii był gigantem. W książce G. Roux, „Mezopotamia”, czytamy wyraźnie:

„Piękna była jego postać, błyszczący wzrok, niepojęty, wspaniały był jego wzrost i wymiary nie do uwierzenia, nie do wyobrażenia! Miał czworo oczu, czworo uszu; Kiedy poruszył wargami, buchał ogień. Jego zdolność słyszenia rosła poczwórnie, a jego oczy widziały wszystko dokoła. Wychwalany przez bogów; ogromny był jego wzrost, a członki gigantyczne…”

Gliniane tabliczki niejednokrotnie ukazują potężnych władców i bogów, którym usługują, często poniżani przez nich ludzie- niewolnicy istot pozaziemskich oraz ich ziemskich genetycznych wybrańców- królów.

Urnansze

Powyższa gliniana tabliczka przedstawia króla Urnansze ( „sługa bogini Nansze ). Ewidentnie widać, że władca zasiadający na tronie był gigantem i zdecydowanie przewyższał wzrostem ludzi.

anunnaki_sumeria_1

Sumeryjski król i jego mali słudzy

Kolejna inskrypcja przedstawia kapłana ( stoi na stopniach) oraz bogów- ( od lewej ) Enlia, Nannara- depcze człowieka, co stanowi symbol pogardy rodzajem ludzkim- oraz Ninurtę.7h-High-Priest-Enlil-Nannar-Ninurta

Następna tabliczka gliniana ukazuje boga Utu ( Szamasza ), który poniża istotę ludzką oraz boginię Inannę ( akadyjska Isztar ) i jej sługów/robotników.

10b-Inanna-Utu-capture-Earthlings

A to już zgoła odmienna scenka, w której skryba uwiecznił boga Adada i boginię Inannę oraz asyryjskiego władcę.

7m-Adad-Inanna-Assyrian-king

Ostatnia zaprezentowana w artykule tabliczka obecnie znajdująca się w muzeum w Luwrze, przedstawiająca wnuka jednego z największych tyranów i morderców starożytności Sargona Wielkiego- Naramsina. Odziany w tiarę z rogami wbija włócznię prosto w gardło człowiekowi. Jak widać król jest co najmniej dwukrotnie wyższy od ludzi, co wskazuje na fakt, że należał on do grupy gigantów.

Naramsin

Jak więc widać sztuka sumeryjska bardzo dokładnie ukazuje, że zwykli ludzie nie byli dopuszczani do władzy. Takim przywilejem cieszyli się głównie giganci, czyli istoty mające pozaziemskie geny, co przekładało się na ich wzrost oraz możliwość dożywania bardzo, bardzo sędziwego wieku. Wraz z upływem czasu, genetyka ówczesnych panów coraz bardziej odbiegała od „boskiego ideału” i  z tego też względu przedstawiciele rodów królewskich coraz bardziej upodabniali się do zwyczajnych śmiertelników, o czym można przekonać się analizując Sumeryjską listę królów.

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Mezopotamia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Sumeryjscy giganci

  1. Nika pisze:

    Bardzo, bardzo dobry tekst 😀

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s