Giza- świadectwo przybyszów z kosmosu. Układ piramid i Sfinks

 

25c641bfeda8a549790c07d805df72d8

Giza jest jednym z najbardziej niezwykłych miejsc na naszej planecie. Badania geomantów i radiestetów potwierdziły, iż egipskie miasto jest czakramem Ziemi, gdzie kumulują się energie Ziemi i Kosmosu. Z Gizy „wychodzą” również wiązki promieniowania, tzw. „ley lines”, które tworzą system energetyczny kuli ziemskiej. Tajemnice Gizy sięgają jednak znacznie głębiej…

Mapa nieba

Jak się okazuje największe sekrety skrywają piramidy: Cheopsa ( największa ), Mykerinosa oraz Chefrena ). Naukowcy od niepamiętnych czasów zażarcie twierdzą, że piramidy  zbudowane zostały 2 500 lat p.n.e., jednak wiele wskazuje na to, że powstały one znacznie wcześniej, nawet ponad 10 500 lat p.n.e.– jak zakładał wizjoner i uzdrowiciel Edgar Cayce. Dla świata naukowego podana data jest niewiarygodna, jednak ażeby ustalićprawdopodobieństwo powstania piramid tak dawno należy koniecznie podać pewne fakty, których naukowcy głównego nurtu zupełnie pomijają. Założyciele cywilizacji starożytnego Egiptu, którzy nie mający nic wspólnego  z dzisiejszymi mieszkańcami tego kraju przykładali wielką wagę do gwiazdozbioru Oriona, skąd pochodził ich bóg/faraon Ozyrys. Jak już wspomniałem w Gizie oprócz Wielkiej Piramidy zlokalizowane są także dwie inne budowle tego samego typu ( piramidy Mykerinosa i Chefrena ) i ustawione są względem siebie w dosyć nietypowym ustawieni, które oczywiście na pierwszy rzut oka nie robi żadnego wrażenia.

 ustawienie piramid w gizie                  Ustawienie piramid w Gizie

Jak się okazuje po bardziej wnikliwej analizie danych i poczynionych badaniach na szerszą skalę wybudowany na terenie nekropolii Memfickiej szereg piramid ( trzy budowle ) odpowiadają swoim położeniem w stu procentach ułożeniu z gwiazd gwiazdozbioru Oriona sprzed tysięcy lat. 

Image_1                      Lokalizacja trzech gwiazd z gwiazdozbioru Oriona: Alnitak ( na samym    dole ), Alnilam ( środkowa ) oraz Mintaka u góry )

GIZA (1)                                                                                            Układ piramid w Gizie i trzech gwiazd Oriona pokrywają się ze sobą 2 500 lat p.n.e. oraz 11, 500 p.n.e. 

 

 

Według obliczeń Roberta Bauvala i Grahama Hancocka ostatni raz, gdy doszło do idealnego pokrycia się w rzeczywistości ziemskich piramid i gwiazd datuje się na… ponad 11 500 lat przed Chrystusem, a więc o tysiąc lat wstecz w stosunku do założeń jasnowidza   ( do identycznego układu samych gwiazd doszło także 2 500 lat p.n.e.- zdaniem egiptologów rok powstania Wielkiej Piramidy).W tym właśnie czasie Orion przechodził przez swoje najniższe położenie względem Ziemi. R. Bauval w swojej książce „Czarne Źródło” podaje następującą teorię dotyczącą narodzin kompleksu świątynnego  w Gizie:

„ (1) – powstanie Wielkich Piramid w Gizie około 11 700 r. p.n.e.; (2) – południowa kulminacja Syriusza około 12 280 r.p.n.e., oznaczona przez rozmieszczenie budowli w Gizie i poziomy korytarz odchodzący od Komory Królowej; (3) – ustawienie Wegi jako Gwiazdy Polarnej w jej północnej kulminacji  w 12 070 r. p.n.e. zobrazowane przez podziemne korytarze w Piramidzie Chufu w Gizie  i Łamanej Piramidzie Sneferu w Dashur”.

Dodać należy także, że Nil pokrywa się z gwiezdną Drogą Mleczną, a kąt i nachylenie piramid względem rzeki są identyczne do układu gwiazd w konstelacji Oriona względem Drogi Mlecznej. Podobieństwo między Orionem ( jego gwiazdami ) i Gizą kryją jeszcze kilka tajemnic. Otóż na przedmieściach Gizy w miastach Abu Ruwash i Zawiyet- el- Aryan, zlokalizowane są dodatkowo jeszcze dwie piramidy z czasów IV dynastii. Co ciekawe, również te konstrukcje odpowiadają poszczególnym gwiazdom Oriona. Zatem teren, na którym rozmieszczono piramidy wraz z Nilem tworzy jedną wielką rekonstrukcję nieba. Również dwie piramidy w Dahszur wzniesione przez faraona Snofru (ojciec Cheopsa) należą do części mapy kosmosu. Według Bauvala odzwierciedlają gwiazdy gwiazdozbioru Byka: Aldebaran i ε-Taurus.  Jeszcze w czasach V Dynastii wybudowano mniejsze piramidy, które uzupełniają między innymi głowę Oriona i gwiazdy towarzyszące Aldebaranowi.

orion-guide_dark-svgKonstelacja Oriona. Piramidy w Gizie i jej okolicach ustawione są w identyczny sposób.

Sfinks

Badacze zaznaczają również, że starożytni przywiązywali bardzo duże znaczenie do tzw. Zep Tepi, czyli „Pierwszego Razu”, „Początku Czasu”, który miał miejsce 12 000 lat p.n.e.  i odnosił się on do „złotego wieku ludzkości”. Powstanie tak dawno cywilizacji o wysokim poziomie nie powinien dziwić archeologów, ponieważ sam Sfinks wskazuje na to, że budowniczowie już w tak odległych czasach znali się na rzeczy. Geolog Robert Schoch udowodnił, że „z geofizycznego punktu widzenia Sfinks wietrzał przez długi okres silnych opadów, które występowały w 5000 r. p.n.e. Stwierdził on, że chociaż nie można dokładnie określić, kiedy Sfinks został wyrzeźbiony w surowym podłożu skalnym, to dzięki wnikliwej analizie geofizycznej można przyjąć, że nastąpiło to najpóźniej około 5000 r. p.n.e.”. Konwencjonalna nauka podaje informację, według której „strażnik piramid” powstał ok. 2 500 lat p.n.e., tymczasem prawda na temat tego tworu kształtuje się całkiem odmiennie.

  1. Po pierwsze Sfinksa nie można datować metodą radiowęglową , ponieważ nie jest wykonany ze skały organicznej.
  2. Po drugie nie istnieją  teksty z okresu IV Dynastii wspominające opisywaną budowlę.

Podsumowując, Sfinks jest zupełnie anonimowy. Prawdopodobnie w przeszłości głowa Sfinksa była znacznie większa niż obecnie, jednak „przeróbki” dokonywane przez kolejnych faraonów zmniejszyły ją, doprowadzając do zniekształcenia pierwotnego charakteru twarzy Sfinksa, która była „bardziej lwia”. Z.Sitchin w książce „Zaginiona Księga Enki”, wykazuje iż twarz Sfinksa wyrzeźbiona była na podobieństwo twarzy „boga” Ningishziddy, zwanego Uskrzydlonym Wężem:

„Obok bliźniaczych szczytów dwóch piramid, pomnik tworzyć, Wiek Lwa ogłosić. Obraz Ningishzidda, projektanta szczytów”, niech będzie to jego twarz. Niech spojrzeniem spogląda dokładnie w kierunku Placu Niebiańskich Rydwanów „Anu, Nibiru Król zgodził się; powiedział: „Niech lew patrzy, zwrócony twarzą właśnie na wschód, z obrazu Ningishziddą będzie.”

Wiadomym jest, że starożytni wznosili budowle zgodnie z ułożeniem konkretnych gwiazd na niebie. Jeżeli Sfinksa uznamy za lwa, oznacza to że musiał być on powiązany z konstelacją o tek samej nazwie. R. Bauval i G. Hanckock dowodzą w książce „Strażnik Tajemnic”, iż wzrok Sfinksa równo 10 500 lat p.n.e. ( w dniu równonocy wiosennej ) skierowany był idealnie na swój odpowiednik w kosmosie. Fakt ten jasno pomaga nam określić czas powstania tajemniczego tworu.

   Niektórzy badacze twierdzą , że starożytni budując piramidy chcieli odwzorować konstelacje gwiezdne i tym podobne rzeczy. Według mnie chodziło jednak o coś znacznie bardziej skomplikowanego i złożonego niż może się wydawać przeciętnemu człowiekowi. Zanim przejdę do wyjaśnienia mojej teorii należy uświadomić sobie, że Ozyrys był istotom pozaziemską i przybył z zupełnie innego wymiaru rzeczywistości. Jak wiemy, świat fizyczny istniejący w widmie światła widzialnego stanowi zaledwie malutki wycinek ogólnie dostępnego wszechświata. Moim zdaniem Ozyrys zamieszkiwał konstelację Oriona znajdującą się na innych częstotliwościach drgań fal elektromagnetycznych. Z tego też względu prawdziwym zamiarem starożytnych nie było tylko sporządzenie mapy nieba, lecz przede wszystkim sygnatury energetycznej miejsca, z którego na Ziemię przybył egipski „bóg”. Wyobraź sobie, że możliwe są podróże między gwiezdne Ziemia-Mars. Zmieniając środowisko ziemskie na marsjańskie nasz organizm musiałby przywyknąć do wielu odmiennych dla siebie aspektów takich jak: różne pojęcie czasu, zupełnie obce otoczenie, przystosowanie do wypraw kosmicznych i tak dalej. Pierwszym kryterium, jakie musieliby spełnić naukowcy, aby przetransportować człowieka na Marsa, byłoby pewnie stworzenie optymalnych warunków na czerwonej planecie, w celu zaaklimatyzowania organizmu ludzkiego do nowego środowiska. Wydaje mi się, że proces aklimatyzacji nie przebiegałby wyjątkowo sprawnie i bez odczucia dyskomfortu dla uczestników podobnej ekspedycji. Co dopiero mówić o istocie z innej, wyższej gęstości przybyłej do tak „okrojonego” świata, jak nasz. To trochę tak jak próba prześlizgnięcia się otyłego człowieka przez małą szparę w murze. Aby umożliwić pobyt na Ziemi Ozyrysowi ( choć okrojony czasowo ) koniecznym stało się wytworzyć odpowiednią atmosferę/energię dla tego bytu. Odzwierciedlenie konstelacji Oriona i idealne pokrywanie się w tamtym czasie piramid i gwiazd oraz niezwykle energetyczna Giza stworzyło wibracyjne odbicie naturalnej lokacji, do której należał Ozyrys. Jak mogliśmy się przekonać, wiedza starożytnych po raz kolejny wykroczyła poza jakiekolwiek schematy i głupotą jest stwierdzenie, że dawni ludzie byli zwykłymi prymitywnymi koczownikami pustynnymi.

Źródła:

Bauval R. „Strażnik Tajemnic”, wyd. Amber, Warszawa 1997

Bauval R., Brophy T., „Czarne Źródło”, wyd. Czas Nowej Ery, Pogórze 2011

Sitchin Z., „Zaginiona księga Enki”, wyd. Prokop, Warszawa 2011

http://tajemnicepiramid.w.interia.pl/orion.htm

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Starożytny Egipt. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s