Nieziemski król Sargon?!

 

sargon

Sargon Wielki

Czasy starożytne, to epoka panowania bogów i mianowanych przez nich władców. Do jednego z najciekawszych pod wieloma względami królów należy Sargon Wielki. Według moich badań i poszukiwań możliwe jest, że nie koniecznie musiał być on człowiekiem.  

Trzech króli- jeden tytuł

Sięgając wstecz, do czasów sumeryjskich,  a dokładniej do okresu, gdy dominację na Bliskim Wschodzie zdobyło państwo akkadyjskie, ogromną sławę zdobył Sargon Wielki. Tymczasem  uczeni odnotowują istnienie jeszcze dwóch  osobników o identycznym imieniu/tytule, mowa o Sargonie I (1860 r.p.n.e) oraz Sargonie II ( 722-705 p.n.e. ). Niestety, o pierwszym z nich wiemy bardzo niewiele. Przetrwały zaledwie szczątkowe informacje i przekazy, utrwalone na glinianych tabliczkach. Artefaktem świadczącym o działalności Sargona I jest pieczęć cylindryczna znaleziona w Kanesz. Król w Asyryjskiej liście królów wymieniany jest jako wczesny pan, syn Ikunuma, kształtującego się wówczas kraju- Asyrii.

Podsumowując, wyróżniamy trzech władców sprawujących swe rządy nad Akkadem             i Asyrią, których wspólną cechą było takie samo imię, a raczej tytuł. Sargon- w języku akkadyjskim  „Szarrukin”-  oznacza bowiem w tłumaczeniu „prawowity władca”. Jednak czy cokolwiek oprócz powyższych powiązań łączyło wspomnianych panów? Lata ich panowania oczywiście w ogóle się ze sobą nie pokrywają. Pomiędzy Sargonem Wielkim,       a jego imiennikami z czasów  potęgi Asyrii ( Sargon II), różnica, licząc od rozpoczęcia rządów Sargona Wielkiego w Akkadzie do objęcia przywództwa przez Sargona II wynosi około 1600 lat. A zatem niemożliwością jest, aby człowiek mógł żyć aż tak długo, jeżeli przyjmiemy założenie, że królowie byli jedną i tą samą postacią. Jednakże ze względu na pozaziemskie pochodzenie rodów arystokratycznych możemy śmiało pokusić się o stwierdzenie, że Sargon mógł być pół – bogiem, lub też bogiem (pozaziemską istotą)       we własnej osobie. Jednocześnie rozważmy możliwość, iż Sargon, to biblijny Nimrod.

Sargon pozaziemskim król?

W Biblii znajdujemy znamienny zapis: „Bo tysiąc lat w twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął”. Nie bez przypadku zestawiłem Sargona Wielkiego z Nimrodem, ponieważ zależność polegająca na tym, iż oboje panowali  w Akkadzie w zbliżonym okresie i mieli wpływ na powstanie potęgi Babilonii i Asyrii, wydają się być dość wymowne. Kolejną interesującą sprawą jest etymologia tytułu, przyjętego przez Sargona. Jim Cornwell, badacz Biblii, archeolog, geolog, astronom,  a także pisarz  w swojej publikacji zatytułowanej „The Alpha and The Omega”, wskazuje, iż jedna z gwiazd wchodząca w skład konstelacji skorpiona o nazwie Girtab  ( oddalona od Ziemi 272 miliony lat świetlnych, emitująca 960 razy więcej energii niż Słońce) jest pradawnym, sumeryjskim wyrazem oznaczającym „skorpion” ( GIR oznaczało także słowo „rakieta”). Co ciekawe, sumeryjski wyraz sargas ( od którego pochodzi tytuł „Sargon” ) również posiada identyczne znaczenie co girtab.

Tak więc Sumerowie wykorzystując wyraz „sargas” lub „girtab”, chcieli odnieść się do gwiazdozbioru skorpiona. Pytanie jednak jak przytoczony przeze mnie fakt odnosi się do tytułu Sargona? Według mojej skromnej opinii, Sargon był obcym bytem, przybyłym, jak pokazują badania z odległego miejsca we wszechświecie, któremu przypisano, podobnie jak innym bogom konkretne ciało niebieskie. Jak wykazałem, związek tytułu nadanego królowi, ściśle wiąże się z aspektem pozaziemskim. Dlaczego starożytni, mieliby używać słowa, odnoszącego się do dalekiego gwiazdozbioru i gwiazdy znajdującej się w jego zasięgu? Inna sprawa, to skąd w ogóle pradawne ludy posiadały szczegółową wiedzę na temat kosmosu? Po raz kolejny, pojawia się niewyjaśniona sytuacja, której nie można odczytać w jasny sposób, jeżeli zapomnimy o ingerencji „pradawnych astronautów” na Ziemi. Następna pasjonująca historia dotyczy dzieciństwa Sargona Wielkiego. Podobnie jak biblijny Mojżesz, został porzucony przez matkę ( kapłankę i niepokalaną dziewicę w przypadku władcy), która umieściła go we wnętrzu trzcinowego kosza,  by następnie nurt rzeki Eufrat porwał przyszłego króla. Dziecko odnalazł Akki, pracujący przy systemach irygacyjnych i wychował chłopca na ogrodnika w pałacu w Kisz. Młodzieniec stał się ulubieńcem bogini Isztar/Inanny. Kiedy Sargon stał się królem przypisywał sobie boskie pochodzenie.

W opisie dotyczącym odnoszenia przez pana kolejnych triumfów czytamy: „Sargon, król Akadu, zastępca boginii Isztar, król Kisz, pashishu (kapłan) boga Anu, król Ziemi, wielki ishakku ( naczelny kapłan) boga Enlila:  W miasto Uruk uderzył i jego ściany zniszczył. Z ludźmi z Uruk walczył i podbił go, zakuwając w kajdany, przeprowadził go przez bramę Enlila. Sargon, król Akkadu, walczył z człowiekiem z Ur i pokonał go,  w jego miasto uderzył, i ściany jego zniszczył. W E-Ninmar uderzył  i ściany jego zniszczył i w całe terytorium, od Lagasz do morza uderzył. Broń swą umył w morzu…”.                                 

Warto nadmienić, iż tytuł „Sargon” ( Szarru-kinu), nie był pisany w bardziej standaryzowanym języku akadyjskim stosowanym przez Asyryjczyków, lecz starobabilońskim, który zawierał logogramy pochodzące z języka sumeryjskiego. Imię/tytuł króla w pradawnych tekstach zapisywano używając logogramów LUGAL.GI.NA. Istnieje teoria, opierająca się na założeniu, że Sargon II ( możliwe też, że Sargon I) postanowił „wskrzesić” na nowo starodawny tytuł, przedstawiany graficznie za pomocą dokładnie tych samych logogramów, poprzez które władca Sargon Wielki wyrażał swój imię/tytuł ponad 1500 lat wcześniej, gdy ustanawiał potęgę państwa akadyjskiego. Prawdopodobnie myśl o utożsamieniu się z legendarnym akadyjskim panem, wynikałaby z chęci nawiązania do osiągniętych sukcesów i chwały dawnego króla.

 

Sargon Wielki, to biblijny Nimrod

Mimo wielu domysłów i teorii naukowców, uznaję, iż Nimrod był Sargonem, ponieważ, związki między nimi są najbardziej widoczne. Jak już wspomniałem, uczeni utrzymują, że Sargon stał się inicjatorem budowy miasta Babel, pierwszego ośrodka, w którym władza spadła na Nimroda. Łowca panował dalej „w Erek, w Akkad i w Kalne, w kraju Szinear”. Przypomnijmy sobie teraz losy Sargona Wielkiego. Wychowany przez ogrodnika lub jak sam król pisze „irygatora” ( ten od systemów irygacyjnych), obejmuje panowanie w Erek, czyli Uruk, gdzie dziś zlokalizowane jest miasto Warka. Przeprowadzone badania archeologiczne potwierdziły biblijną wersję, według której Erek jest znanym nam Uruk. Następnie Nimrod przenosi się do Akkadu, kraju rządzonego przez Sargona. We wszystkich źródłach historycznych podawane jest, iż założycielem kraju, który wkrótce stał się wielką potęgą mezopotamską powstałą 3000 lat  przed Chr. był Sargon. A więc możliwość, że Nimrod i Sargon Wielki królowali jako dwaj oddzielni władcy w Akadzie jest równa zeru!

Czas na Kalne- miasto „zagadka”. Jego położenie jest wciąż niejasne. Istnieją poglądy, iż Kalne to, Nippur, miasto sumeryjsko  – babilońskie położone 85 kilometrów na pd. Wschód od Babilonu. Drugi wariant praktykowany przez znawców cywilizacji Bliskiego Wschodu, polega na identyfikowaniu Kalne z Kulunu, ważnego ośrodka w pobliżu Babilonu. Trzecią opcją jest miasto o nazwie Hursagkalama, -kalama miałaby odpowiadać Kalne. Najciekawszą i najbardziej prawdopodobna wersją jest natomiast odniesienie nazwy „kalne” nie do precyzyjnie określonego miejsca, lecz znaczenia „wszystkie”. Niestety podobna interpretacja jest trudna do zaakceptowania. W takim wypadku, musiałyby nastąpić zmiany w świętym tekście masoreckim ( co jest zabronione), stworzonym przez masoretów, czyli żydowskich uczonych Tory, którzy opracowali system zapisu samogłosek w alfabecie hebrajskim. Nie mniej jednak, gdybyśmy czytali fragment dziesiątego rozdziału Biblii z uwzględnieniem ostatniej propozycji brzmiałby on nader imponująco: „ On to pierwszy panował w Babelu, w Erek, w Akkad i we wszystkich ziemiach Szinear”. Ziemie Szinear to nic innego jak tereny uznane za Sumer. Idźmy dalej w naszych rozważaniach.

Kolejnym miastem założonym przez Nimroda jest Aszur. Władcą, który położył podwaliny pod przyszłą Asyrię ( stolica Aszur ) był… Sargon I. Zatem Sargon Wielki, mający „boską naturę” długowieczności, przyjął tytuł Sargona I ( 1860 r.p.n.e). Według badań wykopaliskowych przypadłych na lata 1903-1914 pod nadzorem W. Andrae, odkryto ruiny miasta Assur, najstarszej stolicy Asyrii, będącego głównym centrum kulturowego państwa. A zatem kolejny szczegół i związek między Nimrodem a Sargonem znów się zgadza. Co ciekawe wspólnym językiem Babilonii oraz Asyrii był…akadyjski,  a więc wpływ  sargonowego Akadu na rozwój nastałych potem potęg jest widoczny gołym okiem.

Niniwa oficjalnie uznana była jako jedna ze stolic Asyrii, lecz o Sargonie jako budowniczym tegoż miasta nie ma żadnej wzmianki. Jedynym źródłem jest Biblia, która wskazuje na twórcę miasta Nimroda, czyli według mnie Sargona. Prace wykopaliskowe prowadzone przez A. H Layarda od 1845 roku na Bliskim Wschodzie, przyniosły wiele znalezisk. Odnaleziono m.in: 12 kilometrowy mur obronny, pałace królów Sanheriba oraz Aszurbanipala i duże ilości glinianych tabliczek. G.Smith w latach 1873-1874 skompletował kolejne, brakujące części Eposu o Gilgameszu. Skąd znalazło się sumeryjskie dzieło w bibliotece asyryjskiej? Należy wspomnieć, iż w tamtych czasach, popularne było przepisywanie tekstów pochodzących ze starszych dziejów. Często dochodziło do sytuacji, kiedy na przykład imię danego boga widniejących w oryginalnej wersji, zamieniano na bóstwo czczone w miejscu, w którym tekst został skopiowany.

Następne miasto, a więc Kalach, ( Nimrud- miasto założone przez Nimroda), było ważnym ośrodkiem dla Asyryjczyków, w którym mieściło się centrum militarne, a zatem pewien rodzaj arsenału.

Jak mogliśmy się zatem przekonać biblijna wersja Nimroda ma swego odpowiednika w rzeczywistym świecie starożytnym. Omawiając losy kolejno Sargona Wielkiego, króla Akadu rządzącego od roku 2334 przed naszą erą, potem Sargona I wczesnego króla asyryjskiego, kończąc na Sargonie II,  panem potężnej wówczas Asyrii w latach 705-722 przed Chr., przeskoczyliśmy oszałamiającą liczbę ponad 1600 lat, sprawowania władzy przez jednego i tego samego człowieka,  a raczej „boga”!

Biblijny mocarz Nimrod, przedstawiony przez Stary Testament, nie mógł być istotą ludzką z banalnej przyczyny. Skoro żaden normalny człowiek nie może przeżyć aż tylu lat, nasuwa się oczywiste stwierdzenie, iż Nimrod/Sargon musiał pochodzić od bogów. Sargon wyraźnie podkreślał na sporządzanych osobiście oświadczeniach, iż stał się ulubieńcem bogini Isztar, a jego pochodzenie jest „boskie”.

    Podsumowując, związki zachodzące pomiędzy Nimrodem, a Sargonem oraz babilońskim bogiem Mardukiem są wręcz uderzające. Weźmy pod uwagę również fakt, iż Sargon podobnie jak Marduk byli uzurpatorami. Omawiany bóg nie był wzięty pod uwagę w „boskiej 12”, ponieważ aby podobna sytuacja zaistniała musiałby on usunąć ze „świętej listy” Enlila– drugiego po Anu najważniejszego boga. Jak wyglądało dojście do władzy Sargona? Król, aby zdobyć tron poszczególnych królestw zmuszony był do walki                     o panowanie, a więc nie dziedziczył tronu w prostej linii. W mitologii sumeryjskiej Marduk, o którym w „Eposie o stworzeniu świata”, mówi się, że był tak wysoki, że górował nad resztą bogów. Ręce, nogi i wszystkie części ciała miał olbrzymie, w istocie był boskim gigantem. Pod względem siły przewyższał wszystkich wielokrotnie. Był bogiem najwyższym, królem wszechświata, litościwym ojcem i matką dla ludzi. Był to straszny wojownik o olbrzymiej postaci. Biblijny mocarz Nimrod   ( związany z Mardukiem ) przyjmując tytuł „Sargon” zupełnie zwiódł uczonych w ich domysłach. Władca wielkich imperiów nie był bowiem zwykłą istotą ludzką, lecz pozaziemskim, niezwykle brutalnym bytem, nakazującym czcić własną osobę poddanemu ludowi.

Źródła:

G. Roux, „Mezopotamia”, wyd. Dialog, Warszawa 2008

http://www.mazzaroth.com/

http://www.mazzaroth.com/Biography.htm

http://www.thewatcherfiles.com/giants/giants2.htm

http://www.mazzaroth.com/ChapterFour/SargonDidHeExist.htm

http://history-world.org/legend_of_sargon.htm

 

Advertisements
Ten wpis został opublikowany w kategorii Mezopotamia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Nieziemski król Sargon?!

  1. Arti pisze:

    Prawdopodobnie był nefilimem , synem anioła z ziemską kobietą , górował wzrostem i siłą nad ludźmi i podporządkował ich sobie jako poddanych .

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s