Zaawansowana cywilizacja z Turcji

Gobekliphoto

Główne nurty naukowe głoszą, że pierwsza na świecie zaawansowana cywilizacja na naszej planecie powstała jakieś  4,200-3,800 lat p.n.e. na Bliskim Wschodzie. Mowa oczywiście o cywilizacji sumeryjskiej, która rozwinęła się w krainie zwanej Mezopotamią. Jednakże, jak wskazują odkrycia naukowe, oficjalna wersja jest błędna.

Prehistoryczna Turcja

Aby poznać bliżej prawdopodobnie pierwszą na Ziemi wysoko wykwalifikowaną cywilizację musimy udać się do dzisiejszej Turcji, niegdyś zwanej Anatolią.

2.   Najwcześniejsza odkryta cywilizacja megalityczna rozwijała się w Anatolii

Na stanowisku archeologicznym w Göbekli Tepe odkryto niezwykle zaawansowaną budowlę, której powstanie datuje się na uwaga… 12 000 lat. Taka, a nie inna data wynika   z faktu, że w pobliżu kompleksu odnaleziono materiał organiczny, bezpośrednio związany  z prehistorycznymi zabudowaniami. Po przebadaniu materiału metodą c-14 okazało się, że szczątki liczą sobie ok 12 000 lat.

Sama konstrukcja przypomina dla niewprawnego oka do złudzenia kompleks Stonehange. Wzniesiona została bowiem z megalitów ( 7 – 5,5  metrowych bloków wapiennych ) tworzących charakterystyczne okręgi zajmujące powierzchnię 9 hektarów. Jak twierdzą badacze kompleks miał charakter sakralny, ponieważ nie znaleziono żadnych szczątków ludzkich lub pozostałości świadczących o stałym bytowaniu człowieka w tym miejscu. Badania wskazują, że w sumie może ich się tam znajdować nawet 20. W ich wnętrzu umieszczono wapienne kamienie o wysokości do 7 metrów i masie do 50 ton. Co ciekawe, na megalitach przedstawiono podobizny zwierząt, które przedstawiają konstelacje gwiazd,co przedstawiają poniższe fotografie.

Turcja konstelacje 2

Konstelacje Goebekli Tepe

Konstelacje 2

Kolejnymi zadziwiającymi odkryciami są znaleziska w miejscowościach Çatal Hüyük oraz Asikli. W latach 60-tych w Çatal Hüyük archeolodzy pod przewodnictwem J. Mellaarta odkryli ruiny kompleksu mieszkalnego datowanego na VII tysiąclecie p.n.e. Obiekty zbudowane zostały z suchej cegły, nie posiadały okien, ani drzwi, a jedyny otwór znajdował się na dachu budynku.

18.                                       Domy mieszkalne ludności prehistorycznej Turcji

20.Wnętrze domu

Odnaleziono kilkanaście sanktuariów z freskami przedstawiającymi sceny polowań, procesji i tańców, ozdobione płaskorzeźbionymi w glinie i kamieniu głowami byków.         W ruinach odnaleziono liczne figurki kobiece, męskie i zwierzęce oraz naczynia                      z ornamentem geometrycznym. W Asikli natomiast, o czym wspomina historyk                    i podróżnik Ian Wilson w ksiązce „Przed potopem” odkryte zostało osiedle, liczące około 400 domów. Budynki „były zbudowane z glinianych cegieł lub starannie uformowanych bloków miejscowych skał wulkanicznych i rozplanowane wraz z dziedzińcami tak, by pasowały do starannie przemyślanej zabudowy miejskiej o konsekwentnie ortogonalnym ( prostopadłym ) układzie ulic”. Zważywszy na miejsce, w jakim dokonano znalezisk, „nowoczesne” jak na owe czasy zabudowania są czymś niesamowitym                     i całkowicie zmieniają dotychczasowe wyobrażenia na temat rozwoju pierwszych na świecie cywilizacji.

Według naukowców, w Asikli wykorzystywano już miedź i uprawiano zboże. W prawdziwe osłupienie naukowców wprawiło dopiero odkrycie faktu, iż ludzie zamieszkujący dawne obszary Turcji przyswoili sobie prawa genetyki! Wilson pisze: „ówcześni ludzie umieli już z dziko rosnących traw, które zbierali jak niegdyś ich przodkowie, wyhodować- zgodnie z zasadami genetyki- prawdziwe uprawne zboża”. Właśnie w pradawnej Turcji, jak się okazuje, zainicjowany został system księgowości, oparty na liczmanach w kształcie stożków, kulek, krążków, walców, piramidki, trójkątnych i prostokątnych przedmiotów, jajeczek oraz główki zwierzęcej. Artefakty wykonane zostały z niezwykłą precyzją, co tylko świadczy o wysokim postępie technologicznym w tamtych, jakże odległych czasach.

22.                                                Liczmany

Co więcej naukowcy dowiedli istnienia 5600 lat p.n.e. cywilizacji na dnie dzisiejszego Morza Czarnego. 7600 lat temu w miejscu, gdzie obecnie znajduje się morze było jezioro słodkowodne. Podczas badań archeologicznych przeprowadzonych na dnie Morza Czarnego, odnaleziono na głębokości 90 metrów różne artefakty stworzone ludzką ręką.

Jedynym wytłumaczeniem takiego stanu rzeczy jest uświadomienie sobie, że dawniej na obszarach pokrytych dzisiaj wodą, rozkwitała cywilizacja. W okresie przedpotopowym nie istniało Morze Czarne, lecz jezioro! Potwierdzeniem faktu wskazującego na obecność w dawnych czasach jeziora słodkowodnego są szczątki roślinne i zwierzęce w postaci mułu oraz gleba- „jasnoszara glina”, jak relacjonuje Wilson, zawierająca w sobie słodką wodę. Na dnie Morza Czarnego, ponad 100 metrów pod poziomem morza, odnaleziono także pradawne plaże oraz linię brzegową. Niestety, bardziej wnikliwe zbadanie głębin zbiornika wodnego, o którym mowa w tekście jest utrudnione, ze względu na niekorzystne warunki, jakie panują w otchłaniach Morza Czarnego. Mówiąc dokładniej, problem stanowi mała zawartość tlenu i duże stężenie siarkowodoru, fatalnie wpływający na zdrowie płetwonurka. Jedyną więc szansą do poszerzenia wiedzy na temat niegdyś istniejącej zaawansowanej kultury są podwodne sondy bądź statki.

Wywracające do góry nogami dotychczasowe założenia naukowe odkrycia archeologiczne zanotowano także w Nevali Cori ( „Dolina Zarazy” )- miejscu, w którym odnaleziono jedne z najstarszych rzeźbionych monolitów świata. Świątynie tam istniejące zostały jedak utracone, gdy powstała tama Ataturka i spiętrzająca się woda zalała okolicę ( artefakty przeniesiono do muzeum w Urfie ). Centralny budynek kultu został datowany metodę radiowęglową na  8000 r.p.n.e., a składał się ze świątyni zbudowanej z 13 kamiennych słupków w ścianach, i z dwóch ogromnych monolitów w centrum. Filary podobnie jak w Gobekli Tepe mają kształt litery „T”, jednak w Nevali Cori obserwujemy reliefy przypominające ręce człowieka. Posadzka budowli wykonana jest w stylu „terazzo”, czyli polerowana wylewka z wapiennym żwirem przypominająca beton, co świadczy o szczególności tego miejsca.

nevali

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Tajemnice prehistorycznej Turcji. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s